De Leegte -een eerste notitie- . De rand van ons bestaan wordt soms gemarkeerd door ongrijpbare dingen, zoals het gewicht van een verloren vriendschap, onzichtbaar maar voelbaar als een zware lucht na een zomerse regenbui; een schemerzone tussen wat was en wat had kunnen zijn. Dit randgebied, dit niemandsland, omhelst het moment waarop je beseft dat de liefde die je gaf niet in dezelfde munt werd terugbetaald, alsof je een brief schreef die nooit verzonden werd, de woorden zwevend in een stilte zonder einde. Een ov-kaart verliezen lijkt misschien een alledaagse gebeurtenis, een anekdote voor later, maar het bevat een echo van iets groters: de kortstondige paniek van je grip verliezen op het overzichtelijke, een kleine crisis die een spiegel opzet voor je innerlijke chaos. En in die spiegel zie je niet alleen jezelf, maar ook een breuk in de naadloze routine van het leven, een rafelige rand waar niets vanzelfsprekend is. Verslaving is een spel van tegenstrijdigheden, een dans tussen verlangen en afkeer, tussen tijdelijke troost en de eindeloze afgrond die het nalaat. Het is de belofte van een moment van vergetelheid dat transformeert in een ketting die je bindt. De rand hier is scherp, een voortdurende herinnering aan wat je hebt opgeofferd en wat je nooit terugkrijgt.