Sinds het trapje de skyline had gezien, vond het twee treden onvoldoende. Wie een schaal uit het keukenkastje pakte, keek plotseling over de daken. Bij het vervangen van een lamp groeide het plafond beleefd mee. De vrouw wilde alleen soep opwarmen. Ze zette het trapje op het balkon. Later kwam ze met een nat laken. Ze stapte op de bovenste trede en reikte naar de waslijn. Deze keer bleef het trapje even hoog. Een scharnier was door de regen stroef geworden. Eindelijk kon ze beide handen gebruiken. Het laken hing als een witte ruimte tussen haar en de stad. Door het katoen zag het trapje de verre torens. Hier hing iets te drogen. Hoeveel hoger had het daarvoor moeten worden?