Om het bestaan van iets – en daarmee ook ons eigen bestaan – te analyseren binnen een universum dat oneindig groot is en waarin het grootste deel uit niets bestaat, moeten we beginnen met een verkennende wiskundige benadering. We veronderstellen dat het "iets" in het universum verwaarloosbaar is in vergelijking met het allesoverheersende "niets." Deze paradox roept een diepere vraag op: als "iets" dusdanig klein is ten opzichte van het "niets," heeft dat "iets" dan eigenlijk enige betekenis, en kunnen we spreken van werkelijke aanwezigheid?