Broodje Poep.

In Een broodje poep – de essentie van de werkelijkheid wordt de werkelijkheid onthuld als iets paradoxaal eenvoudigs en tegelijkertijd radicaal ongrijpbaars. Als we dat broodje hebben doorgeslikt (geestelijk én existentieel), blijft natuurlijk de vraag hangen als een vieze nasmaak: wat is er na de werkelijkheid? En belangrijker nog: wat doen we met de gedachte dat we de werkelijkheid behandelen als een object. Een ding. Net als een citruspers, een wasknijper of een ander zielig voorwerp dat je in de la vindt als je op zoek bent naar betekenis.

Onze obsessie om de werkelijkheid te objectiveren – om het te zien als iets dat naast andere dingen bestaat – is misschien wel de grootste existentiële flaters van het denken. We plakken het label “werkelijkheid” op iets alsof het een doos cornflakes is. Maar zodra je dat doet, heb je het al verraden. De werkelijkheid is dan niet meer de werkelijkheid, maar gewoon een ander ding in je mentale voorraadkast. En precies dat brengt ons bij het vervolg: wat is er na de werkelijkheid, als we eindelijk stoppen met doen alsof het een IKEA-object is?

Na de werkelijkheid ligt geen nieuwe laag vol magische inzichten of een verlichte staat waar je gratis sokken krijgt. Wat er na komt, is het afbrokkelen van het idee dat er überhaupt iets ná moet komen. Je ontdekt dat je vraag zelf een val is – alsof je denkt dat de citruspers, nadat hij stukgaat, herboren wordt als een diepzinnige theepot. Wat er na de werkelijkheid komt, is dus niet een andere werkelijkheid, of een anti-werkelijkheid, maar het einde van het spel waarin je doet alsof de werkelijkheid ooit een ding was.

Misschien is dat dan de ware bevrijding: als je de werkelijkheid niet langer als een object ziet, maar als een ervaring die niet begint of eindigt – niet naast iets anders staat, maar alles doordrenkt. Een soort poëtische onhandigheid die niet meer gevat hoeft te worden. Wat er na de werkelijkheid komt, is de vrijheid om op te houden met zoeken naar wat er na komt. Wat er overblijft is… precies dit. En misschien een kruimeltje poep op je lip.

Gefeliciteerd. Je hebt net een filosofisch essay gelezen over iets dat letterlijk begon als een broodje poep. Welkom bij het post-werkelijkheidstoetje.