Episch Gedicht: De Lader van de Nacht Zang I – De Vergeting Langs stoffige randen van nachtkast en bed, ligt een kabel, ooit wit, nu grijzig en vet. De Lader, gezworen aan dienst en aan stroom, was ooit een held in de digitale droom. Hij bracht licht aan scherm, leven aan tweet, en hielp je met TikToks, al waren ze niet meer dan hersenmist in pixels gegoten— toch gaf hij je kracht, zijn vonken, zijn boten. Zang II – `Het Verval Maar tijden verslapten. Een nieuwe kwam snel, een MagSafe, een USB-C—zo fel. En jij, ondankbare zoon van gemak, schoof hem opzij in een la met wat plak. Zijn kop buigt nu krom, zijn plug is versleten, en hij droomt van de tijden dat apps hem nog heetten. Maar ach, jij vergeet, zoals mensen steeds doen— tot de nacht komt, en je scherm wordt zoen- loos, leeg, zwart als je ziel op maandag.