De poging om een onderlinge verbinding te construeren tussen een blauw washandje dat, als vergeten relikwie, op de vochtige vloer van een inloopdouche rust en een verouderde kaart van een metro netwerk in een niet nader te noemen stad op het noordelijk halfrond, vereist dat we door meerdere lagen van betekenis, interpretatie en perceptie ploeteren, waarbij we verschillende disciplines aanroepen in een hopeloze poging om een samenhangend verhaal te weven uit elementen die ogenschijnlijk ver van elkaar verwijderd zijn, zowel in de fysieke ruimte als in het conceptuele domein waarin ze zich bevinden.