De meeste verhalen over geboorte beginnen met kwetsbaarheid, naaktheid en afhankelijkheid. Maar er bestaan andere verhalen – verhalen die niemand zich herinnert, en die daarom in het geheim rondzweven in de lucht die wij inademen. Daar, tussen de ademen van mensen, zweven kubussen van dikke witte rook. Ze zijn de wiegen van een ander soort bestaan. Uit deze kubussen wordt niet een kind geboren, maar een volwassen mens die pas begint met leven, alsof de tijd van opgroeien een vergeten schim is.