De deur klikt dicht, maar de laatste centimeter blijft open. De klik valt als een zaadje op de vloer. Er zit opnieuw een bijna gesloten deur in. Op de vensterbank laat ik de klikken ontkiemen, tussen andere dingen die niet helemaal voorbij zijn. Mijn jas groeit extra armen om het uittrekken af te maken. Buiten blijft een vogel hangen in zijn laatste vleugelslag voor de tak. Ik ga zitten en open een boek. De letters lopen de kamer uit; alleen de punten blijven kijken. De vogel bouwt ondertussen een nest in zijn stilstaande vlucht. Voor het donker liggen er eieren in.
