KANT III – DE METERS (HET EINDE) De laatste meters zijn geen afstand meer. Ze zijn besluit. Zijn lichaam verandert. Niet symbolisch. Letterlijk. Pluche wordt vacht. Naden lossen op in spier. Gewicht herschrijft zichzelf. Hij wordt groter terwijl de ruimte kleiner wordt. Dit is geen magie. Dit is te laat biologie. Zijn bewustzijn schreeuwt niet. Het focust. Ogen die nu echt zijn zoeken geen uitweg maar bevestiging. Ik ben. Maar wording is traag. En de grond is efficiënt.