Na middernacht serveerde de uitbater soms een schaduw. Hij hield zijn hand boven een bord onder de lamp. Het donker bleef liggen toen hij zijn hand weghaalde. De vrouw met de doorweekte jas proefde voorzichtig. Vanille, zonder veel zoetheid. Ze hield haar eigen hand erboven. Nu smaakte het naar het ogenblik waarop iemand je op een station herkent. De uitbater droogde een glas en stelde geen vragen. Toen haar tram bijna kwam, bleef er een beetje schaduw over. Hij schoof het bord onder de bar, waar het donker zich bij de rest voegde. Ze betaalde alleen haar koffie. Bij de deur trok ze haar sjaal recht. Ze had even minder haast met haar gezicht.