Omloopbewijs.

Bij iedere tik tegen mijn gezelschap verschijnt een gebouw. Al snel draait een hele voorstad om mij heen. Ik probeer mijn verantwoordelijkheid te verdelen, maar trek daarmee een flat door het toneel van een theater. Het publiek vindt het gemakkelijk; de portier raakt zijn plaats kwijt. Dan hangt iemand een donkerrood stukje aan mij dat nergens in past. De gebouwen stoppen met draaien. Voor een gesloten deur wordt geklopt. Wij blijven in de jaszak terwijl binnen een gesprek begint. Het belangrijkste gebeurt buiten mijn bereik. Moet ik werkelijk toegang geven om ergens bij te horen?

Proudly powered by WordPress

Up ↑

en_USEnglish