Boodschappenlijstjes.

Lijstje 1
– Pak havermout
– Diepvriesbosbessen
– Havermelk
– Geurkaars (lavendel)
– Een notitieboekje
– Lippenbalsem

Lijstje 2
– Pak shag
– Aanmaakblokjes
– Bier (blik, goedkoop)
– Twee magnetronmaaltijden
– Pleisters
– Instant soep (kip)

Twee ogenschijnlijk willekeurige lijstjes, op krakend papier achtergelaten in een verlaten winkelwagentje, glanzend van de miezerregen. Misschien door haast, misschien door vergeetachtigheid, misschien… opzettelijk. Toch wekt deze toevallige vondst een zekere onrust, een nieuwsgierigheid naar de levens die door deze objecten worden getekend.

Het eerste lijstje ademt zorg en introspectie. Ontbijt vol vezels, blauwe bessen rijk aan antioxidanten. Lavendel, een geur die rust suggereert. Een notitieboekje – voor dromen of trauma’s? Lippenbalsem – de kleine zelfzorg die veel verraadt. Deze persoon zoekt balans, misschien herstel. Alleen? Of zorgt diegene ook voor een ander?

Het tweede lijstje is grover, haast wanhopig. Shag en bier, overleving in goedkope vorm. Aanmaakblokjes en magnetronmaaltijden: een vuur en gemak, of is het noodzaak? Pleisters, een teken van kwetsbaarheid – fysiek of mentaal? De instant soep spreekt niet alleen van gemak, maar van troost.

Maar wat gebeurt er wanneer we dieper kijken? Stel dat deze twee lijstjes niet van twee mensen zijn, maar van één duo. Wonen ze samen? Zijn ze geliefden, of slechts huisgenoten? Misschien heeft de één net een burn-out en probeert zichzelf te helen met lavendel en havermout, terwijl de ander de avonden doorkomt met shag en soep, zijn vingers verbonden met pleisters van gisteren.

Of zijn het restanten van een breuk? Het eerste lijstje: de poging om een nieuw begin te maken, opnieuw grip te krijgen. Het tweede: achtergelaten gewoonten van iemand die niet meer in dat huis woont, maar wiens schaduw nog in het keukenkastje leeft.

Wat als het een stille boodschap was? Twee levens kruisten elkaar, één winkelwagentje als getuige. De boodschappen – fragmenten van hun innerlijke werelden – zijn misschien meer dan simpele producten. Misschien zijn ze resten van een gedeeld bestaan, of juist het bewijs van hoe verschillend twee mensen kunnen leven in dezelfde ruimte.

De waarheid blijft onvindbaar. Maar tussen de havermout en de shag ligt een onzichtbare draad. Een draad van menselijke verbinding, kwetsbaar en vol mysterie.