In de sociale dans van kennismaking en interactie is er een spanning tussen nieuwsgierigheid en subtiliteit. Te direct vragen naar iemands diepste overtuigingen, angsten of dromen voelt opdringerig. Maar de vraag "Wat is je lievelingskleur?" is een filosofische trojan horse: schijnbaar onschuldig, maar in werkelijkheid een sleutel tot de kern van iemands esthetiek, emotionaliteit en zelfs wereldbeeld. De uitdaging is hoe je deze vraag zo achteloos mogelijk in een gesprek introduceert zonder dat de ander zich ervan bewust wordt dat er een diepere analyse plaatsvindt.