Het fenomeen waarbij een hoofdtak zijtakken ontwikkelt, kan gemodelleerd worden met behulp van wiskundige en biologische principes. Dit kan bijvoorbeeld gedaan worden met behulp van fractale geometrie en groeimodellen zoals de Fibonacci-reeks of de gouden verhouding, die vaak in natuurlijke groeipatronen wordt gezien. Voor deze specifieke vraag gaan we uit van een simpel groeimodel waarbij de groei van een tak (of in het geval van Pinokkio, zijn neus) exponentieel plaatsvindt tot een bepaald punt waarna zijtakken (of zij-neuzen) ontstaan.