Midden op het zebrapad, waar het ritmische getik van hakken zich vermengt met het zachte gezoem van passerende auto’s, ligt een twee meter lange plastic haring – precies op de witte strepen. Juist deze plek, waar dagelijks honderden mensen hun blik naar de overkant richten, is de allerbeste locatie voor dit kunstwerk. Hier slaat het contrast het hardst in, hier klopt de symboliek van traditie tegen de moderne haast, en hier krijgt de vis de aandacht die hij verdient. In de korte momenten van verblijven tussen rood en groen nodigt dit ongewone tafereel uit tot verbazing, tot een verborgen glimlach, en tot een hernieuwde waardering voor wat we vaak achteloos voorbijgaan.