In de wereld van technologie en innovatie wordt vaak gesproken over de wonderen van 3D-printen – een proces dat de manier waarop we objecten creëren en interactie hebben met de materiële wereld heeft veranderd. Minder vaak beschouwd, maar even fascinerend, is de rol van tijd in traditioneel printen. Door de lens van filosofie en wiskunde wordt duidelijk dat traditionele printers, hoewel ze werken op twee fysieke assen (lengte en breedte), eigenlijk een derde, onzichtbare dimensie gebruiken: tijd.