De hoek van de kamer waarin de lezer zich nu bevindt, lijkt op het eerste gezicht niet meer dan een praktische samenkomst van twee muren. Toch is dit niets minder dan een kruispunt van realiteiten. Elke muur draagt een eigen vlakke wereld – tweedimensionaal, schijnbaar zonder diepte. Zij ontmoeten elkaar haaks, alsof twee universa, die elkaar normaal gesproken nooit zouden raken, hier gedwongen zijn in een intieme aanraking. De lezer, jij dus, staat precies in dit punt. Het artikel dat je nu leest is geen tekst op een scherm of papier, maar een uitnodiging om de hoek te ervaren als een portaal. Want wat is een hoek eigenlijk? Het is geen muur, geen vloer, geen plafond. Het is de plaats waar scheidingen samenvallen. Een grens die zichzelf opheft.