Het concept a friend of the room klinkt onschuldig, bijna lieflijk — alsof een kamer een vriend zou kunnen hebben. Maar in een wereld waar stoelen dromen, muren fluisteren en het behang heimelijk de bewoners observeert, wordt deze uitdrukking iets duisters, vreemds en filosofisch. Laten we vier mogelijke, oncomfortabele verklaringen verkennen.