In de stille schemering van de ochtend, op de hoek van een naamloze straat, staat een drietal kliko's opgesteld als de protagonisten in een tragedie van Shakespeare. Ze zijn leeg, hun buiken hol en echoënd van vergeten afvalverhalen. Dit is geen toevallige bijeenkomst; dit is een zorgvuldig geregisseerde scène uit het dagelijks leven, een stille klaagzang over de vergankelijkheid van onze consumptiemaatschappij.