Stel je voor: je staat voor de spiegel, oog in oog met je eigen reflectie, en je denkt: "Wat een vreemd ding, dat spiegelbeeld." Menig mens waant zich in de illusie dat het beeld aan de andere kant van het spiegelglas als een soort betoverde versie van de werkelijkheid fungeert, een omgekeerde wereld waarin links en rechts lijken te verwisselen, waarin jouw rechterhand opeens aan de linkerzijde van je spiegelbeeld verschijnt, en je linkeroog plotseling priemt vanaf de rechterkant. Maar – en hier begint de grote verwarring, het ware raadsel dat de menselijke geest op de proef stelt – wie zegt dat het beeld daar binnen, gevangen in dat dunne laagje glas en zilver, niet de werkelijke, ultieme versie van de realiteit is? Wat als de wereld aan deze kant, de kant waarin jij en ik ons bevinden, juist de verwrongen, scheve afspiegeling is van de waarachtige orde?