Kartonnen Echo van het Menselijk Verlangen De ansichtkaart. Een rechthoekig stuk karton dat erin slaagt meer emotionele lading te dragen dan sommige huwelijksgeloften. In een tijd waarin alles met twee duimen en een emoji verstuurd wordt, voelt de ansichtkaart als een overgebleven relikwie uit een beschaving die ooit waarde hechtte aan wachten. En toch — of juist daarom — blijft ze bestaan. Eigenwijs. Zwijgzaam. Met een afbeelding van een zonsondergang die nooit echt zo oranje was. De essentie van de ansichtkaart is tragisch en prachtig tegelijk. Het is een poging om afstand te overbruggen met papier. Iemand, ergens ver weg, denkt aan jou. Niet vluchtig, zoals bij een WhatsApp-bericht, maar langzaam. Ze kopen een kaart. Kiezen een beeld. Denken na over wat ze schrijven. Zo’n tekst die altijd begint met “Lieve groetjes uit…” gevolgd door een plaatsnaam die in werkelijkheid alleen bezocht werd vanwege de parkeerplaats of een goedkope Airbnb.