Wie in een drukke winkelstraat, trein of wachtruimte staat, heeft het waarschijnlijk al meegemaakt: iemand die onbewust met zijn elleboog uitzwaait of net te breed staat, waardoor anderen er niet langs kunnen. Het lijkt een klein detail, maar juist dit soort kleine gewoontes bepalen hoe prettig en toegankelijk onze openbare ruimtes zijn. Aandachtig kijken naar je elleboog – letterlijk én figuurlijk – kan een verrassend grote maatschappelijke waarde hebben.