De ochtend verschuift subtiel wanneer de dop van het melkpak niet vastgeplakt zit, maar los in mijn hand belandt, alsof zelfs het plastic heeft besloten mij niet tegen te werken, waardoor het schenken geen worsteling wordt maar een vloeiende beweging die de keuken lichter maakt dan hij een minuut eerder was. In dat kleine verschil ontstaat ruimte: geen bungelend obstakel, geen geknoei, alleen een eenvoudige handeling die precies klopt. Zo nestelt het alledaagse zich onverwacht in de dag, niet groots of luid, maar als een stille meewerking van dingen die, heel even, soepel op hun plek vallen.