Er zijn samenlevingen die worden herinnerd om hun architectuur, hun literatuur of hun vermogen ingewikkelde apparaten te vervaardigen. Wij stellen daar iets fundamentelers tegenover: de ideale staplengte. Want een beschaving die haar stappen niet meet, beweegt zich voort in een toestand van betreurenswaardige willekeur. Daarom dient ieder mens te allen tijde een meetlint bij zich te dragen. Niet thuis in een lade, maar direct beschikbaar in een jaszak of tas, zodat tijdens iedere wandeling gecontroleerd kan worden of de afgelegde afstand tussen twee voetstappen nog binnen de aanvaardbare normen valt. Dit vraagt discipline, lenigheid en een zekere bereidheid om zich onderweg voorover te buigen, te meten en desnoods onmiddellijk bij te sturen. Aanvankelijk oogt dit omslachtig, maar oefening baart kunst. Uiteindelijk ontstaat een samenleving waarin mensen elkaar niet langer vragen hoe het gaat, maar informeren naar elkaars gemiddelde staplengte van de afgelopen maand.