#redoperazuid Wie goed kijkt, ziet het: onze werkelijkheid is geen kale verzameling van gebouwen, stoepen en lantaarns, maar een groots, ononderbroken operadecor. Elk detail, van de regendruppel op een pas geveegde stoep tot het licht dat door bladerloze takken breekt, ademt een nauwgezette perfectie uit. Het leven buiten is een podium, zorgvuldig in scène gezet door onzichtbare handen.
Ringtone.
#redoperazuid Tijd, zoals Einstein ons heeft geleerd, is relatief. Het verstrijkt niet als een vaststaand gegeven, maar buigt en rekt zich, afhankelijk van perspectief en context. Wat als we deze relativiteit toepassen op iets alledaags en banaals als een ringtone? Stel je voor: een volledige opera, van ouverture tot finale, als beltoon. Is dat onpraktisch? Te lang? Of opent het juist een deur naar een rijkere beleving van de tijd? Hieronder een natuurkundig-filosofische uiteenzetting waarom een opera als ringtone niet alleen haalbaar, maar ook wenselijk is.
Het Leven.
#redoperazuid Een dag in aktes: de opera van het alledaagse leven - Ouverture: de dageraad ontwaakt . Wanneer de ochtendnevel optrekt en de wekker als een strenge maestro de eerste toon van de dag aangeeft, begint onze opera. De ochtendakte, met zijn tragikomische openingsscène, is de arena waar pantoffels verdwijnen en koffiemachines treiteren met lege reservoirs. Elk personage – van de slaperige ouder tot de haastige student – speelt zijn rol in deze chaotische ouverture. Maar dan, als door een magische handeling, verschijnt de eerste kop koffie. Het applaus van de ziel: de dag kan beginnen.
