Het kinderliedje "De Wielen van de Bus" presenteert een charmant, maar natuurkundig onmogelijk scenario: een bus die eeuwig blijft rijden zonder ooit te stoppen om te tanken. Deze analyse verkent de implicaties van dit liedje vanuit een natuurkundig perspectief, met speciale aandacht voor het concept van een perpetuum mobile. De kern van het liedje is de voortdurende beweging van de bus – de wielen gaan 'rond en rond' zonder enige indicatie van een energiebron of het bijtanken van brandstof. Dit concept roept onmiddellijk vragen op over de natuurwetten, met name de wetten van de thermodynamica.